με το λύχνο του άστρου...

από "ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ"  

του Οδυσσέα Ελύτη

"ΜΕ ΤΟ ΛΥΧΝΟ του άστρου - στους ουρανούς εβγήκα
Στο αγιάζι των λειμώνων -στη μόνη ακτή του κόσμου
Που να βρω την ψυχή μου -το τετράφυλλο δάκρυ!"

"Γύρισα τα μάτια - δάκρυα γιομάτα - κατά το παραθύρι
Φώναξα στις πύλες - κι η φωνή μου πήρε - τη θλίψη των φονιάδων
Μες στης γης το κέντρο - φάνηκε ο πυρήνας - που όλο σκοτεινιάζει
η αχτίδα του ήλιου - γίνηκε, ιδέστε - ο μίτος του Θανάτου!"
Σε χώρα μακρινή και αρυτίδωτη τώρα πορεύομαι. "

   

"Τώρα το χέρι του Θανάτου

αυτό χαρίζει τη Ζωή

και ο ύπνος δεν υπάρχει.

Χτυπά η καμπάνα του μεσημεριού

κι αργά στις πέτρες τις πυρρές χαράζονται τα γράμματα:

ΝΥΝ και ΑΙΕΝ και ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ.

Αιέν αιέν και νυν και νυν τα πουλιά κελαηδούν

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το τίμημα." 

"ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το χέρι που επιστρέφει

από φόνο φριχτόν και τώρα ξέρει
ποιος αλήθεια ο κόσμος που υπερέχει
ποιο το «νυν» και ποιο το «αιέν» του κόσμου:
…………………………………………….

Νυν η ταπείνωση των Θεών Νυν η σποδός του Άνθρωπου
Νυν Νυν το μηδέν και Αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας"



 

επιλέχτηκαν μικρά αγριολούλουδα και λόγια από το Άξιον Εστι ν' ακολουθήσουν τις υπόλοιπες μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και την Ανάσταση

 Όλη η δύναμη της ομορφιάς της τρυφερότητας και της καλοσύνης της άνοιξης  

σε ευχές από καρδιάς για  Καλό Πάσχα!

Ένας (άλλος;) κόσμος…

.

Μπορεί ν’ αντέξει η καρδιά του ανθρώπου χωρίς το άρωμα ενός αληθινού λουλουδιού;
Αλλά πολύ περισσότερο, μπορεί ν’ αντέξει χωρίς την αληθινή καρδιά ενός άλλου ανθρώπου;

Θα γίνει αυτός ο "άλλος", της ταινίας, ο κόσμος μας;

Όμως πόσο "άλλος" είναι αλήθεια;

Πόσο διαφέρουν οι μηχανές από τόσους "ανθρώπους" γύρω μας;

Σ' ένα σημαντικό του λόγο, πόσο απλά είπε ο αγαπημένος ποιητής*:

«...Σ᾿ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν᾿ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.

Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλὰ τέρατα να καταστρέψουμε. Άς συλλογιστούμε την απόκριση του Οιδίποδα.»



*Γιώργος Σεφέρης - Ομιλία κατὰ την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στη Στοκχόλμη
(11 Δεκεμβρίου 1963)

Ένας περίπατος στ’ αστέρια (πράξη 3)

“Οι κόσμοι που ανοίγονται σε κάθε μία ιστοσελίδα, είναι όπως τ’ αστέρια,

 το καθένα με τον δικό του κόσμο.

 Δεν τα ξέρουμε όλα, μόνο μερικά, που διαλέγουμε να τα κάνουμε δικά μας αστέρια

 και να ταξιδεύουμε στους κόσμους τους.

 Και υπάρχουν άπειρα στο στερέωμα

 και τόσο όμορφα που δεν έχουμε δει ακόμα. Καλά μας ταξίδια.”

(από το profil, όπως πρωτογράφτηκαν:)



Σήμερα συμπληρώνονται τρία χρόνια γι’ αυτό το blog.

Κάθε χρόνο παίζεται μια παράσταση με τ’ αστέρια, όπως τα ονομάτισα «της γης, τ΄ουρανού, μεταξύ ουρανού και γης». Το καθένα σε ελάχιστα μικρό, αλλά πρωταγωνιστικό ρόλο, μέσα από κάποιες φωτογραφίες μικρά καθρεφτάκια του κόσμου τους.

Φέτος, επιλέχτηκε η παράσταση να παιχτεί χωρίς αυλαία, ανάμεσα στ’ αστέρια..

Και ν΄ανέβουν στη σκηνή τ’ ουρανού τ’ αστέρια που φέτος συνταξιδέψαμε. Τα κουστούμια-εικόνες τους των προηγούμενων χρόνων παρέμειναν τα ίδια, (αφού έτσι έχουν τυπωθεί συμβολικά και δεθεί μέσα μου), προστέθηκαν μόνο τα νέα αστέρια που μου ανοίχτηκαν αυτή την χρονιά οι κόσμοι τους…

Κι επιλέχτηκε να μη γραφούν άλλα λόγια για σκέψεις και συναισθήματα που συνόδεψαν αυτό το ταξίδι, αφού έχουμε μάθει πια να διαβαζόμαστε με την ψυχή. Όσα έγραψα στις προηγούμενες αναρτήσεις, είναι σαν να γράφτηκαν μόλις πριν από λίγο…

Σας αφιερώνω τη σημερινή ανάρτηση και αφήνω ένα μεγάλο Ευχαριστώ από καρδιάς για όσα όμορφα μου χαρίσατε

Ιδιαίτερα σε όσους νοιώθουν ότι είναι ξεχωριστοί για μένα.

Και την αγάπη μου όλη.

Όμως…….

Ντρινννν…Ντριννν… Ντριννν… η παράσταση αρχίζει …!!!!
(εάν θέλετε μουσική, μπορείτε να διαλέξετε από δίπλα, υπάρχουν δύο προτάσεις)

αν θέλετε να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε πιο πάνω στο "view alll images"

Πρωταγωνιστούν:

Αγγελική, άγρυπνος, Άιναφετς, αΚενταύρου, arcobaleno, Βασίλης, Βολτίτσες, Γλαρένια, carpe diem, dodo, dark flow, Επίκουρος, Fegia, fractal, φτερό, gsKastro, ηλιογράφος, Θαλασσένια, Καντάβρ, Καραφλοκότσιφας, Καρυάτιδα, Κική, kikop, Κωνσταντίνος, Κώστας, logia, mar, mareld, Μαρία Νικολάου, Μαριάννα, Μargo, Μαριέλα, μελιδονίσματα, nikiplos, Νηφάλια Μέθη, ξένια-ξι, ξωτικό, Παναγιώτα, π.Λίβυος, π.κ, poet, roadartist, σταυροδρόμι, σταγόνα, Σκρουτζάκος,Φλώρα, Φαραώνα, Υπατία, Χριστίνα.
(τα links ακριβώς δίπλα στο blogroll)

Οι δύο προηγούμενες πράξεις με τα σενάριά τους,
εδώ για το 2009 και εδώ για το 2010

Σημ. Σε κάποια blogs, οι φωτογραφίες παρότι έγινε προσπάθεια, δεν άνοιγαν στο πρόγραμμα σύνθεσης και σε κάποια δεν υπήρχαν φωτογραφίες, έτσι αρκέστηκα σε όσες ήταν δυνατό.

Αν κάποιο αστέρι-σταθμό τυχαία ξέχασα, ας μη μου κακοκαρδίσει, αυτό συμβαίνει και στα καλύτερα ταξίδια:)

αφουγκράσου…

Σκύψε τρυφερά το βλέμμα σε μια παπαρούνα που παίζει με τα πέταλά της στο ανοιξιάτικο αεράκι, κι αφουγκράσου για μια στιγμή στην καρδιά της, το σφυγμό της ζωής που ξαναγεννιέται..

Μαρτιάτικα

Χειμώνας λίγο ακόμα.. με πρωινά του ίχνη στο γκρίζο τ’ ουρανού

και στο κούρνιασμα ενός μοναχικού περιστεριού στη βροχή

Δίπλα, ένα μπουμπούκι φρέζιας, παίζει με τις σταγόνες της ίδιας βροχής που του χαρίστηκαν, βλέπει το γύρω του μέσα από αυτές τις γυάλινες μπαλίτσες, ή τις κάνει φακό και τις στολίζεται. Τρυφερό μικρούλι χαμογελάει στης ζωής το χρώμα και στο άρωμα που σε λίγο θα γεννηθεί.

Όμως θυμήθηκε ξανά και χιόνισε πεισματικά ο χειμώνας

Ευλογία κι ελπίδα, η σιγουριά πως μια άνοιξη τον ακολουθεί πάντα...

και σε λίγο που φωτίζει ο ουρανός,

η άνοιξη παίρνει τις πρώτες της ανάσες και παραμονεύει ..

Μόνο τα μελίσσια ξέρουν την γεύση της και μυστικά την αναπαράγουν ..

και τα μικρά αγριολούλουδα παραθέτουν τα πιο ισχυρά πειστήρια της ομορφιάς και της σοφίας της.