Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

en plein air (ή άλλως θερινό) σινεμά


Επιστέγασμα της ημέρας μετά από το θαλασσινό μπανάκι, το ψαράκι, τη μπυρίτσα, το ουζάκι με τα παρελκώμενα μεζεδάκια και τη χαλάρωση του μεσημεριανού ύπνου στους ήχους των τζιτζικιών...

Με το παγωτό, το ποπ κορν, τη τυροπιτούλα, ή το ποτό στο διάλειμμα. Και όχι, δεν υπάρχει καμία ενοχή για όλες αυτές τις μικρές αλλά θερμιδούχες απολαύσεις αφού ήταν πάντα συνήθεια παιδική που παρέμεινε να μας συνοδεύει ως αναπόσπαστο κομμάτι του θερινού σινεμά.

Εκεί οι κρυμμένοι δολοφόνοι, τα ταξίδια στο ουεστ και σε μέρη εξωτικά,  τα παραμύθια, το γέλιο και ο πόνος της ζωής, τα κινούμενα σχέδια, η φαντασία, το διάστημα… και νάναι ο έρωτας παντού ο βασιλιάς. Εκεί όλα αυτά να παίρνουν άλλη διάσταση κάτω από τ’ αστέρια.  Και το αγιόκλημα και το γιασεμί;  Μα ναι, ακόμα επιμένουν με πείσμα σε πολλά ακόμα να υπάρχουν!

Και μετά είναι η επιστροφή περπατώντας κάτω από τον έναστρο ουρανό ή ένα ολόγιομο φεγγάρι και τα νυχτολούλουδα να τρελαίνονται μεθώντας άρωμα…





Την ανάρτηση επέλεξε να συνοδεύσει το soundrack του anton Karas  από την ταινία "Ο τρίτος άνθρωπος" https://en.wikipedia.org/wiki/The_Third_Man_Theme  παίζοντας zither   https://en.wikipedia.org/wiki/Zither   Μία από τις ταινείες που είχα απολαύσει σε θερινό σινεμά με αφιερώσεις σε μαυρόασπρες ταινίες. Και ναι, από τις φορές που δεν είχε προβλεφθεί η εξέλιξη:))
Το "en plein air" έχει μεταφερθεί από την παιδική ηλικία και τέσσερα (!) θερινά σινεμά είναι το καρέ ας του εξοχικού:)