μαγεία σε μπλε ..

όταν μια πολεμική σκηνή  εκτυλίσσεται μέσα σε μια υπέροχη μπλε ζωγραφιά, αψηφεί τους νόμους της φυσικής και φτάνει στο τέλος της να προκαλέσει τον βέβαιο θάνατο για την προσφορά μιας κίνησης αγάπης  .. γίνεται αιθέρια, μαγική, γράφει δηλαδή ποίηση.

από τη μπλε εκδοχή στη κινεζικη ταινία "Hero"

προσευχή

Ευχαριστούμε για την ομορφιά που μας χαρίστηκε στη γη και στον ουρανό, στα μικρά και στα μεγάλα. Για το φως της μέρας και μέσα στη νύχτα.

Καλή Ανάσταση!

οι φωτογραφίες του βίντεο βγήκαν την Κυριακή των Βαϊων.

Τα πράγματα δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται.

Escher, sky and water

Δύο άγγελοι, σαν άνθρωποι οδοιπόροι, ζήτησαν να περάσουν τη νύχτα τους στο σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Τους φιλοξένησαν με δυσαρέσκεια και τους έβαλαν να κοιμηθούν νηστικοί σ΄ένα υγρό κρύο υπόγειο. Στον τοίχο του υπογείου, ο μεγαλύτερος άγγελος είδε μία τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε.
Την επόμενη νύχτα, οι άγγελοι έφτασαν σ’ ένα φτωχικό σπίτι, όμως ο χωρικός και η γυναίκα του που έμεναν εκεί, ήταν πολύ φιλόξενοι. Αφού τους έφεραν να φάνε τα λίγα που είχαν, τους πρόσφεραν το κρεβάτι τους για να κοιμηθούν.
Με την ανατολή του ήλιου, οι άγγελοι βρήκαν τον χωρικό και την γυναίκα του να κλαίνε. Η μοναδική τους αγελάδα που το γάλα της ήταν μία ευλογία, είχε πεθάνει.
Ο νεότερος άγγελος θυμωμένος ρώτησε τον μεγαλύτερο πώς άφησε αυτό να συμβεί και τον κατηγόρησε:
- Η πρώτη οικογένεια τα είχε όλα κι εσύ την βοήθησες. Η δεύτερη είχε λίγα αλλά τα πρόσφερε κι εσύ άφησες την αγελάδα τους να πεθάνει;!
- Μέσα στην τρύπα του τοίχου υπήρχε κρυμμένο χρυσάφι και επισκευάζοντας την τρύπα αυτό το χρυσάφι δεν θα βρισκόταν ποτέ. Και την περασμένη νύχτα, όταν κοιμόμασταν μέσα στο δωμάτιο του καλού χωρικού, ο άγγελος του θανάτου ήρθε και έψαχνε να βρει την γυναίκα του. Τον παρακάλεσα πολύ και δέχτηκε να πάρει αντί της την αγελάδα. Τα πράγματα δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται*

Πράγματι, πολλές φορές, κάτι που το θεωρούμε αρνητικό για μας, αποδεικνύεται πως δεν είναι, ή το αντίστροφο. Επίσης πολλά πράγματα φαίνονται αλήθειες χωρίς να είναι ή το αντίστροφο, δίκαια ενώ δεν είναι κλπ.

.........................................................
Παρακάτω ένα βίντεο από την ταινία Don Juan De Marco. Δεν έχει τίποτα κοινό, φαίνεται, με την προηγούμενη ιστορία. Μόνο που και εδώ, τα πράγματα δεν φαίνονται όπως πραγματικά είναι. Σ' όλη την ταινία εναλλάσσουν ρόλους η αλήθεια και το ψέμα, η τρελή φαντασία και η σκληρή πραγματικότητα, το υγιές και το ασθενές . Όπως είναι, ή όπως φαίνονται ότι είναι.

Οι δύο κύριοι πρωταγωνιστές είναι ένας "ψυχικά ασθενής" νέος, που μεταμφιεσμένος σε Don Juan De Marco και φορώντας μάσκα, ισχυρίζεται ότι είναι ο μεγαλύτερος εραστής που υπήρξε ποτέ και ένας ψυχίατρος, που ετοιμάζεται να συνταξιοδοτηθεί. Το περιστατικό του νέου αυτού είναι το τελευταίο του. Ο γιατρός μαθαίνει από τον νέο την αλήθεια της ζωής και αφού του εξασφαλίζει το εξιτήριο από την ψυχιατρική κλινική, του ανταποδίδει ένα δώρο στο νησί Έρως.

Quando la Ames (Όταν η αγάπη)

Με μάσκες ή χωρίς, τα πρόσωπα δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται!

Καλή αποκριά!

update 1/3/09 : Και καλή Σαρακοστή!!

-Το Quando la Ames τραγουδούν οι Jose Hernandez και Nydia Rojas

Το τραγουδάει επίσης και ο Bryan Adams στο

“Have you ever really loved a woman” με υπέροχους

στίχους. Μοναδικοί οι ηθοποιοί της ταινίας: Johnny Depp,

Marlon Brando, Faye Dunaway, Géraldine Pailhas

* Από μια γαλλική ιστορία «Les choses ne sont pas toujours ce qu' elles paraissent».

Δεκέμβριος και Φαντασία.

Αυτός ο μήνας, ο Δεκέμβριος! Δεμένος με τόσες χαρούμενες παιδικές μνήμες !
Προετοιμασίες του σπιτιού, στολίσματα, προσμονή για τις μεγάλες γιορτές του χρόνου και τις σχολικές διακοπές.
Οι μέρες μέχρι τις γιορτές άλλοτε να φαίνονται ότι περνούν όμορφα, πολύ γρήγορα και άλλοτε, ανυπόμονα, πολύ αργά .
Και όταν πλησιάζουν οι μέρες, η μυρωδιά του σπιτιού, οι κουραμπιέδες, τα μελομακάρονα, οι δίπλες, όλα με τις συνταγές της γιαγιάς με μετατροπή των δραμιών σε γραμμάρια. Συνταγές και μυστικά για επιτυχία, γραμμένα με πλάγια γράμματα και περίτεχνες ουρίτσες, με πέννα κονδυλοφόρου.
Και το υπέροχο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με όλη την οικογένεια. Και ο Αη Βασίλης και τα ΔΩΡΑ !! (το σημαντικότερο).
Μοναδική ατμόσφαιρα, μαγική, παραμυθένια στα παιδικά μάτια!
Μία φαντασία!



H ταινία Fantasia δημιουργήθηκε το 1940 απο τον Disney και είναι ένας συνδυασμός κλασσικής μουσικής και ονειρικών κινουμένων σχεδίων. Αποτελείται απο οκτώ διαφορετικές ιστορίες. Επιλέχτηκαν δύο βίντεο από τη δεύτερη ιστορία που συνοδεύεται με μουσική από τον Καρυοθραύστη του Τσαϊκόφσκυ.
Στο πρώτο βίντεο, ακούγεται ένα από τα πιο γνωστά και αγαπημένα κομμάτια του Καρυοθραύστη: "το βαλς των λουλουδιών".



Η μουσική που γράφτηκε για μπαλέτο, βασίζεται σε ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Χόφμαν.

παιδιά! ...

Τέσσερις ταινίες όπου συμμετείχαν παιδιά, απαγορευμένα παιχνίδια, ένα όνειρο, περιπέτειες, και ένα γευστικό μυστικό.

"Απαγορευμένα παιχνίδια" ( Jeux interdits), Ρενέ Κλεμάν (1952)
βασισμένη στο βιβλίο του Φρανσουά Μπουαγιέ.



1940, η πεντάχρονη Πωλετ χάνει τους γονείς της και τον σκύλο της σε μια ναζιστική επίθεση στην επαρχία κατά την προσπάθειά τους να διαφύγουν από την πόλη. Το εντεκάχρονο χωριατόπαιδο Μισέλ Ντολ βλέπει το κορίτσι να περιπλανάται με το πεθαμένο σκυλάκι της. Την φέρνει στο σπίτι του, όπου γίνεται ευπρόσδεκτη από τους γονείς του και τα παιδιά γίνονται στενοί φίλοι. Θάβουν το σκυλάκι της και αποφασίζουν να φtιάξουν ένα νεκροταφείο για ζώα και έντομα, κλέβοντας σταυρούς από άλλο, δημιουργώντας προβλήματα στους γονείς του...

Πόλεμος και μία παιδική αντιμετώπιση της σκληρής πραγματικότητας του θανάτου.
Η μουσική του έργου είναι υπέροχη!

"Όνειρα " (dreams), Ακίρα Κουροσάβα (1990)



Μία συλλογή από οκτώ μικρές ιστορίες βασισμένες στα "όνειρα" του Ακίρα Κουροσάβα.

Όνειρα: σκέψεις και εικόνες για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Μαγεία και εφιάλτες!
Μία από αυτές τις ιστορίες: "Ο ήλιος λάμπει μέσα από τη βροχή".

Ένας παλαιός ιαπωνικός μύθος λέει ότι όταν ο ήλιος λάμπει ανάμεσα από την βροχή, παντρεύονται οι αλεπούδες. Στο μικρό αγόρι είπαν ότι τέτοιες μέρες δεν πρέπει ο κόσμος να βγαίνει έξω από το σπίτι του γιατί αν δει τις αλεπούδες, αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα μεγάλα κακά. Το αγόρι, μια τέτοια μέρα αγνοεί τη συμβουλή και βγαίνει έξω ...

"Ανήλικοι ριφηφήδες" (Bugsy Malone), Άλαν Πάρκερ (1976)



Εποχή των 30s με γκάνγκστερς και πιστόλια, που δεν ρίχνουν σφαίρες αλλά γιαούρτια, αφού οι πρωταγωνιστές είναι όλοι παιδιά...

Υπέροχη μουσική, ατμόσφαιρα εποχής και καταπληκτικό παίξιμο!

Πολίτικη Κουζίνα (A Touch of Spice), Τάσος Μπουλμέτης (2003)

Η γνωστή σε όλους μας ταινία.

Σε μία σκηνή, στο πατάρι του καταστήματος μπαχαρικών του παππού, βρίσκονται ο μικρός Φάνης που του αρέσει να μαγειρεύει και η μικρή Σαϊμέ που της αρέσει να χορεύει. Για να την κάνει να χορέψει, της δίνει το μυστικό υλικό για τους τέλειους κεφτέδες και της ψιθυρίζει στο αυτί : "κανέλλα"...
Την ώρα του αποχαιρετισμού, στο σταθμό του τραίνου, η Σαϊμέ του χαρίζει το αγαπημένο τους παιχνίδι...

****************************************

Όπως και στα προγράμματα των ταινιών, οι ιστορίες δεν ειπώθηκαν ολόκληρες.

Εξ άλλου, όπως λέει το παλαιό ανέκδοτο, σε έναν κινηματογράφο, η ταξιθέτρια για να εκδικηθεί κάποιον που δεν της έδωσε φιλοδώρημα (έτσι συνηθιζετο) έσκυψε και του ψιθύρησε το όνομα του δολοφόνου.

πουλιά μετανάστες και ένα μικρό χελιδόνι

Ταξιδεύουν μερόνυχτα, ατέλειωτα χιλιόμετρα, με ανυποψίαστη δύναμη για τα σώματά τους. Μονοσήμαντος ο προορισμός τους, αγώνας ζωής (και πεπρωμένο;). Πετούν σε μεγάλα ύψη σε σοφούς σχηματισμούς, χρησιμοποιώντας νόμους της φυσικής, γνωστούς και άγνωστους. Φτάνοντας εξασθενισμένα στο τέλος του ταξιδιού, τους περιμένουν κάποιοι εχθροί. Όταν μετά από καιρό φανούν τα σημάδια, ξεκινούν το ταξίδι της επιστροφής στην Αρχή. Και πάλι ξανά και ξανά ...

///

Το μικρό χελιδόνι του τίτλου είναι αυτό του γνωστού παραμυθιού του ευτυχισμένου πρίγκηπα του Όσκαρ Ουάιλντ. Δίπλα του είναι η φωτογραφία μιας καλαμιάς, του έρωτά του, που ήταν η πρώτη αιτία για την καθυστέρηση του ταξιδιού του μαζί με τους φίλους του για τους ζεστούς τόπους. Η άλλη αιτία για την καθυστέρηση και η καθοριστική για το τέλος του και το τέλος του αγάλματος του πρίγκηπα, ήταν η καλοσύνη τους. Αυτή ήταν όμως και η αιτία που έμειναν αιώνια...

*Δυστυχώς δεν βρέθηκε ελληνικό κείμενο

la vie en rose

Το πολύ γνωστό τραγούδι της Edith Piaf στην επίσης γνωστή απόδοσή του από τον Louis Armstrong. Χωρίς άλλα σχόλια.



Ένα βίντεάκι που βρήκα τυχαία, τόσο διαχρονικά αληθινό;;!!

Τα μάτια της ψυχής

"Σε ένα δωμάτιο ενός γηροκομείου, υπήρχαν μόνο δύο κρεβάτια.

Το ένα ήταν δίπλα στο παράθυρο και το άλλο σε ένα σημείο από όπου δεν μπορούσε κάποιος να δει έξω. Στο κρεβάτι δίπλα στο παράθυρο ήταν ο παλαιότερος φιλοξενούμενος γέρος. Και οι δύο είχαν αδυναμία μετακίνησης και τους περιποιείτο μια νοσοκόμα για αρκετό χρόνο.

Καθημερινά ο γέρος που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περιέγραφε με κάθε λεπτομέρεια στον άλλο τί έβλεπε από το παράθυρο. Του περιέγραφε το πάρκο που ήταν από κάτω, τα χρώματα των δένδρων και των λουλουδιών που άλλαζαν με τις εποχές, τον κόσμο που περνούσε, τα παιδιά που παίζανε και ό,τι άλλο συνέβαινε. Έτσι περνούσε ο χρόνος και ο δεύτερος γέρος συμμετείχε και αυτός στην έξω ζωή.

Μία μέρα πέθανε ο πρώτος γέρος και ο δεύτερος γέρος ζήτησε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο. Έτσι και έγινε. Με χαρά κοίταξε έξω από το παράθυρο αλλά είδε έναν τοίχο απέναντι και ακριβώς δίπλα. Τίποτα άλλο. Φώναξε τη νοσοκόμα και τη ρώτησε, πότε και γιατί έκτισαν τον τοίχο αυτό και η νοσοκόμα του είπε ότι ο τοίχος ήταν πάντα εκεί. Όταν τη ρώτησε για το πάρκο που του περιέγραφε τόσο καιρό ο άλλος γέρος, η νοσοκόμα του είπε "μα ήταν τυφλός"

Με τα μάτια της ψυχής έβλεπε ό,τι ωραίο περιέγραφε και γέμιζε το δωμάτιο φως και ζωή.

(από μία ιστορία "les yeux de l' ame")

Πιο κάτω, από την γνωστή ταινία "άρωμα γυναίκας" το τανγκό του τυφλού απόστρατου στρατιωτικού, από τις τελευταίες του επιθυμίες πριν την αυτοκτονία που είχε προσχεδιάσει και που τελικά αποτράπηκε. Έδώ χορεύει η ψυχή.

>http://