… un poco de mar

Λίγες οι λέξεις κάτω από εικόνες θάλασσας και μουσικής από τα κύματά της. Ανάμεσα ένα φεγγάρι καλοκαιριού τόσο κοντά στον χειμώνα που έρχεται..
Κι αν ξεχάσετε τον χρόνο και φτάσετε στο τέλος, θα δείτε στο βυθό δυό αστέρια.

..και κάτω από τα σύννεφα,

.



... ένα ήσυχο λιμανάκι.

λαμπυρίσματα στη θάλασσα και μία πυγολαμπίδα.

Λαμπυρίσματα στη θάλασσα.
Σε ρηχά νερά αλλά και σε μεγάλα σκοτεινά βάθη.
Ανατρέποντας το αναμενόμενο, να μην υπάρχει εκεί ζωή και φως,
λαμπυρίζουν, δηλώνοντας την θαυμαστή ύπαρξή τους.



Λαμπυρίσματα κι ανάμεσα από δένδρα και θάμνους, όπου πετούν σαν μικρές φωτεινές νεραϊδούλες οι πυγολαμπίδες.


Και μια πονετική πυγολαμπίδα, μια κωλοφωτιά, άπό το βιβλίο της Μάρω Λοϊζου "ήταν και δεν ήταν", θέλει να κάνει παρέα στο φεγγάρι, που κλαίει την μοναξιά του στον ουρανό και φυσικά την αγνοεί.

"Η ΚΩΛΟΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ"

Ήταν και δεν ήταν μια φορά κι ένα καιρό
εκεί ψηλά στον ουρανό ένα φεγγαράκι.
"Μοναχούλι μου, μοναχούλι μου, μοναχούλι μου που είμαι!".
Γελούσανε τ' αστέρια που χόρευαν τριγύρω του.
Γελούσανε τα φώτα της πόλης από κάτω.
"Μοναχούλι μου, μοναχούλι μου, μοναχούλι μου που είμαι!".
Και μόνο μια μικρή μικρή κολοφωτιά,
έτσι καθώς φωσφώριζε μεσ' τα ρηχά νερά,
πόνεσε το παράπονο τούτης της μοναξιάς.
Σήκωσε τα χεράκια της και μ' όση δύναμη είχε...
"Πώς είσαι μοναχούλι σου, αφού είμαι εγώ εδώ;"
φώναξε.
Μα το φεγγάρι ήταν ψηλά και η φωνή μικρούλα
Μα το φεγγάρι έλαμπε, έσβηνε τη φωτίτσα.
"Μοναχούλι μου, μοναχούλι μου, μοναχούλι μου που είμαι!".
Γελούσαν τ'αγγελάκια κι οι κάτασπρες φτερούγες.
Γελούσαν οι διαβόλοι και τρυπούσαν τα πηρούνια.
Κανείς τους δεν τον πίστευε το βασιλιά της νύχτας.
Και μόνο η μικρή μικρή κωλοφωτιά
φώναζε κι όλο φώναζε... Μα πως να την ακούσει;
Ήταν μικρούλα τόση δα.

Και είναι αλήθεια ότι η ιστορία αυτή παίζεται συχνά στη ζωή, καμιά φορά μάλιστα εναλλάσσονται οι ρόλοι και ο ίδιος πρωταγωνιστής είναι πότε το φεγγάρι και πότε η κωλοφωτιά.
Και είναι αλήθεια ότι πολλές φορές κάποια από τ' αστέρια στον ουρανό αλλά και πολύτιμα κρύσταλα και διαμάντια, σώματα νεκρά, λάμπουν με φως δανεικό, ενώ άλλες μικρές ζωντανές, ασήμαντες υπάρξεις, ακτινοβολούν το δικό τους φως μεσ' το σκοτάδι, φως αληθινό και κεράκι ελπίδας συνάμα.

Έτσι δύσκολα, πολύπλοκα, εύκολα κι απλά...

Αφιερώνεται στην mareld γιατί όπως μας είπε, στα σουηδικά mar=θάλασσα και eld=φωτιά και μας μίλησε για την βιοφωταύγεια και στην Φαραώνα που είχε πρώτη την έμπνευση να αναρτήσει ένα αντίστοιχο βίντεο και ανταλλάξαμε σχόλια για το φως αυτό που μοιάζει με την ελπίδα.


Η πρώτη φωτ. από http://www.robinwhitfield.com/book/fireflies.jpg και η έεύτερη από http://eatmorecookies.files.wordpress.com/2007/08/firefly.gif

Μυτιλήνη, συνέδριο για τις παράκτιες ζώνες.

Αξίζει να γίνει αναφορά σε ένα γεγονός που έχει σχέση με τις ακτές μας και το περιβάλλον και δεν έτυχε ίσως της σχετικής ανάλογης δημοσιότητας.

Στη Μυτιλήνη,(για πρώτη φορά εκτός Αθηνών) από τις 23 έως τις 27 Σεπτεμβρίου, διοργανώθηκε το "4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Διαχείριση και Βελτίωση Παράκτιων Ζωνών».

Στο συνέδριο συμμετείχαν πάνω από 200 σύνεδροι και αναπτύχθηκαν 60 εισηγήσεις και πέντε εξειδικευμένες προσκεκλημένες ομιλίες.

Ανατολή και βράδυ στο λιμάνι της Μυτιλήνης

Λίγα λόγια ειδικότερα για τη διάβρωση των ακτών:

Από τα σημαντικά αντικείμενα που συζητήθηκαν στο συνέδριο ήταν η αλλοίωση της ακτογραμμής και κυρίως η διάβρωση των ακτών, τα αίτια και οι τρόποι αντιμετώπισής της.

Η χώρα μας έχει εκτεταμένη παράκτια ζώνη με έντονες παρεμβάσεις από ανθρωπογενείς παράγοντες, ενώ παράλληλα επηρεάζεται από κλιματικές και γεωλογικές συνθήκες.

Ανθρωπογενείς παρεμβάσεις είναι π.χ. αυθαίρετες κατασκευές στην παραλία όπως κατακόρυφοι τοίχοι που ευνοούν την μείωση του πλάτους ή και την καταστροφή μίας παραλίας από τους ανακλώμενους κυματισμούς που παρασύρουν το υλικό της, κατασκευές μέσα στη θάλασσα χωρίς μελέτη με αποτέλεσμα τη συγκράτηση του μεταφερόμενου ιζήματος και διάβρωση μίας παρακείμενης παραλίας, κατασκευή φραγμάτων που συγκρατούν το ίζημα των ποταμών που εμπλουτίζει τις παραλίες, αμμοληψίες από τα ποτάμια με το ίδιο αποτέλεσμα...

Κλιματικές αλλαγές επηρεάζουν την μορφή της ακτογραμμής. Ειδικότερα, η αναμενόμενη ανύψωση της στάθμης της θάλασσας λόγω κλιματικών αλλαγών, σε ορισμένες περιοχές μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εισχώρησή της σε χερσαία τμήματα.

Γεωλογικοί παράγοντες μπορεί να είναι σοβαρές κατολισθήσεις, καθιζήσεις, σεισμοί και κυματικές τους συνέπειες...

Από τους τρόπους αντιμετώπισης είναι η κατασκευή έργων προστασίας μετά από ακτομηχανική μελέτη, ο σχεδιασμός των θαλάσσιων κατασκευών λαμβάνοντας υπόψη την ευρύτερη περιοχή και τα πιθανά αποτελέσματα από την κατασκευή τους, να παρακολουθείται η εξέλιξη των ακτογραμμών, η παρέμβαση από την πολιτεία για την αντιμετώπιση των αυθαίρετων κατασκευών στην θάλασσα .

Λιμάνι Πλωμαρίου

Διοργάνωση συνεδρίου: Εργαστήριο Λιμενικών Έργων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, καθηγητής (και πρύτανης) Κώστας Μουτζούρης.

Θεματικές ενότητες εισηγήσεων:

"Παράκτιο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον".

"Νησιωτικές παράκτιες ζώνες και τουρισμός".

«Αστικός σχεδιασμός στην παράκτια ζώνη - αιγιαλός και παραλία»

«Επιπτώσεις στο παράκτιο περιβάλλον»

«Έργα προστασίας και διαμορφώσεως παράκτιας ζώνης»

«Ολοκληρωμένη διαχείριση παράκτιας ζώνης»

Στον Μόλυβο

Αξίζει να αναφερθεί ότι το συνέδριο περιελάμβανε παράλληλα και την επί τόπου επίσκεψη σε παράκτιες περιοχές της Μυτιλήνης όπου γινόταν παρουσίαση για τα τοπικά ακτομηχανικά προβλήματα και ακολουθούσε δείπνο των Δημοτικών Αρχών και έτσι, εκτός από το πολύ ενδιαφέρον αντικείμενό του, παρείχε στους συνέδρους την ευκαιρία να γνωρίσουν και την Μυτιλήνη.